تبلیغات
کمیسیون فناوری فروغ - فناوری‌های NGN

کمیسیون فناوری فروغ
 

كد آهنگ

كد موسیقی



كد عكس تصادفی

فناوری‌های ‌NGN
‌پس از بررسی اصول و معماری شبكه
NGN ، نوبت به بررسی برخی از مهم‌ترین فناوری‌های موجود در این شبكه می رسد. اصولا ‌ ‌NGN تركیبی پازل مانند از فناوری‌ها در لایه‌های گوناگون است كه در ضمن تشریح فرایند حركت به سمت شبكه NGN ، مروری برآن‌ها خواهیم داشت.
محرك اصلی در حركت به سمت
NGN ، كاهش هزینه‌های اولیه موسوم به ( CAPEX ) و جاری، جهت نگهداری شبكه موسوم به ( OPEX ) و افزایش درآمد از طریق ارائه سریع خدمات نوین است، ولی هر اپراتور شبكه مسیر و شتاب متفاوتی را برای حركت به سمت این شبكه برمی‌گزیند، البته برآیند تمامی این حركت‌ها به سمت یك شبكه همگرا و مبتنی بر ‌‌IP است. انعطاف زیاد، هزینه پایین و پشتیبانی جهانی، مهم‌ترین دلایلی هستند كه فناوری اینترنت را به‌صورت نامزد مناسبی برای ایجاد ‌NGN  در آورده است. البته این فناوری در شكل فعلی خود دارای محدودیت‌هایی از جمله فقدان كیفیت سرویس تضمین شده است كه باید بر آن‌ها غلبه كرد.
در ادامه حركت‌های گوناگون به سمت
NGN  به طور خلاصه تشریح می‌شوند.
‌1- حركت به سمت
‌‌NGN  برای شبكه‌های مبتنی بر سوییچینگ مداری‌
‌وضعیت جاری: ‌‌ ‌در حال حاضر اپراتورهای این گروه از فناوری‌های سوییچ مداری (‌
Circuit Switch ) برای ارائه خدمات تلفنی و برخی خدمات دیتا ‌‌IP) ، ‌‌ATM و ‌Frame Relay ) استفاده می‌كنند. محرك اصلی این گروه برای حركت به سمت NGN ، دستیابی به یك شبكه همگراشده با خدمات چندگانه (‌ multi service ) و كاهش هزینه‌ها از این طریق است. البته این حركت هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم زیادی همچون ارتقای تجهیزات، آموزش مجدد پرسنل و تغییرات سازمانی دارد كه با شرایط كیفی نه‌چندان خوب شبكه‌های فعلی IP ، باعث بروز تاخیر در حركت این گروه از اپراتورها به سمت ‌NGN  شده و این تأخیر به‌ویژه در لایه دسترسی مشهود است.
با این حال، همزمان با تكامل فناوری
IP ، شاهد حركت تدریجی این گروه هستیم. این فرایند ده سال یا حتی بیشتر به طول می‌انجامد و در این مدت شاهد حضور هر دو گروه فناوری در كنار یكدیگر خواهیم بود. حركت فوق به دو شكل <جایگزینی> و <همپوشانی> انجام می‌پذیرد.
استراتژی جایگزینی: در این روش تجهیزات شبكه تلفنی به تدریج با تجهیزات
NGN  جایگزین می‌شوند. این جایگزینی با هدف افزایش ظرفیت در بخش هسته و ارائه خدمات جدید در بخش لبه‌ای شبكه انجام می‌گیرد. ‌
استراتژی همپوشانی: این روش از طریق یكپارچه‌سازی دو شبكه
IP  و تلفنی از طریق دروازه‌های واسط انجام می‌گیرد. این دروازه‌ها تبدیل و هدایت ترافیك‌های صوتی و دیتا را میان دو شبكه برعهده دارند.
جهت تبادل سیگنالینگ میان دو شبكه نیز ازپروتكل‌های
‌‌H.323 و SIP  استفاده می‌شود. با افزایش قابلیت‌های شبكه ‌IP  و دستیابی به كیفیت خدمات، حجم ترافیك‌های صوتی عبوری از این شبكه نیز به تدریج افزایش می‌یابد.
‌2- حركت به سمت
‌NGN  برای شبكه های مبتنی بر سوییچینگ بسته‌ای ‌
شبكه‌های مبتنی بر سوییچینگ بسته‌ای در حال حاضر از پروتكل‌های گوناگونی استفاده می‌كنند.
برای این گروه،
‌NGN یعنی ساده كردن این پشته‌های چندلایه‌ای و آماده كردن آن‌ها برای عبور ترافیك‌های حساس صوتی و بلا‌درنگ‌ (‌ Real Time ).
راهكارهای متعددی برای حركت به سمت
‌NGN برای این گروه وجود دارد، اما یكی از عناصر مشترك این راهكارها،‌ IPv6 است. این نسخه جدید از پروتكل ‌‌IP دو ویژگی اصلی دارد: فضای آدرس در این نسخه ‌‌128‌‌ بیتی است كه محدودیت آدرس ‌IP  را برطرف می‌كند. به‌علاوه، روند توسعه‌یافته و پیكربندی خودكار كامپیوترهای میزبان، امكان حركت وجابه‌جایی (‌ Mobile IP ) میزبان‌ها را در شبكه فراهم می‌كند. پیاده‌سازی كامل ‌‌‌IPv6 علاوه بر ارتقای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری تجهیزات شبكه، تغییرات اساسی در تجهیزات كاربران را نیز طلب می‌كند. بنابراین پیاده‌سازی كامل آن تا قبل از سال‌های ‌‌2030‌‌ یا ‌‌2040‌‌ مقدور نخواهد بود و در این میان شاهد حضور همزمان‌‌ ‌IPv6 و ‌‌ ‌IPv4 خواهیم بود.
‌‌3- حركت به سمت
‌NGN  برای شبكه‌های تلفن سیار ‌
وضعیت جاری: با شروع سال ‌‌2000‌، كشورهای اروپایی شروع به واگذاری مجوز استفاده از طیف فركانسی برای اپراتورهای نسل سوم شبكه تلفن همراه (3
G ) نمودند. اما با وجود هزینه‌های سنگین انجام گرفته، این اپراتورها با چالش‌های بسیاری بر سر پیاده‌سازی ‌‌‌‌3 G روبه‌رو  بوده‌اند كه سرمایه‌گذاری آن‌ها را زیر سؤال برده است. یكی از مهم‌ترین این چالش‌ها، تعدد مراجع استانداردسازی مرتبط با ‌‌3 G  است. در اروپا استانداردهای مرتبط با این موضوع عمدتاً توسط ‌‌‌‌3 GPP  و تحت عنوان UMTS تدوین شده‌اند. شركت مخابرات ژاپن (‌ NTT DoCoMo ) حتی برای نسل چهارم مخابرات سیار برنامه‌ریزی نموده است، ولی هنوز استانداردی در این مورد وجود ندارد.
‌مطابق استانداردهای موجود، حركت از نسل دوم به نسل سوم به صورت تدریجی و در سه مرحله انجام می‌پذیرد:‌
مرحله یكم: حركت از نسل دوم به نسل 5/2 متكی بر
GPRS : نسل دوم شبكه تلفن سیار متكی بر فناوری  سوییچینگ مداری است كه بسیار شبیه شبكه تلفن است و همان محدودیت‌ها را در ارسال دیتا دارد. فناوری GPRS با اتصال شبكه سوییچینگ بسته‌ای به شبكه تلفن سیار، ارسال دیتا را بهبود می‌دهد.
مرحله دوم: حركت از نسل 5‌.2‌ به
‌UMTS : در اولین نسخه UMTS ، هنوز هم دو شبكه سوییچینگ بسته‌ای (برای انتقال داده) و سوییچینگ مداری (جهت مكالمات صوتی) به صورت مجزا وجود دارد.
تنها تفاوت، وجود سیستم رادیویی با قابلیت ارسال دیتا با نرخ‌های بالاتر است. نسخه بعدی ‌
‌UMTS (نسخه 4) دارای قابلیت‌های بیشتری همچون پشتیبانی كامل از خدمات مبتنی بر مكان ‌Location Based Services) LBS ) است.
برخی از اپراتورها به تركیب ساختار‌ ‌‌‌3
G با شبكه‌های محلی بی‌سیم ‌( WLAN ) از طریق گیرنده چند حالته نیز علاقمندند. در هر حال تا مدتی پس از حضور ‌‌3 G ، گیرنده‌ها باید قابلیت كاركرد با هر دو ساختار ‌‌2 G و‌‌‌ 3 G‌ را به طور همزمان داشته باشند.
مرحله سوم: حركت از
‌‌UMTS نسخه 4 به نسخه‌های ‌‌5‌‌ و ‌‌6: با حركت  به سمت ‌‌UMTS نسخه ‌‌5، هسته شبكه به‌طور كامل از نوع ‌‌IP  خواهدشد و كلیه مكالمات از طریق همین هسته مشترك و با استفاده از سازوكار سیگنالینگ موسوم به‌ ‌IP Multimedia Subsystem‌) IMS ) ‌انجام می‌گیرند.
تمامی خدمات پیشین و نوین نیز باید از طریق همین چارچوب، كنترل و فراهم شود. نسخه آخر
‌‌UMTS قابلیت‌های اضافه‌ای همچون كار بینابین شبكه‌های ‌WLAN و مخابرات سیار را نیز به ارمغان می‌آورد.
‌‌4- حركت به سمت شبكه
NGN  برای شبكه‌های رادیو تلویزیونی‌
تركیبات گوناگونی برای كار بینابین شبكه‌های مخابراتی و شبكه‌های رادیوتلویزیونی وجود دارد كه استفاده این دو گروه از زیرساختارهای یكدیگر را ممكن می‌كند. زیرساختار شبكه‌های رادیوتلویزیونی متشكل از سه گونه شبكه‌های زمینی (مایكروویو)، كابلی و ماهواره‌ای است كه با دیجیتالی شدن، اولین گام را به سوی
‌‌NGN برداشته‌اند.
دواستاندارداصلی‌‌ (
DIGITAL AUDIO BROADCASTING)DAB   ,(DIGITAL VIDEO BROADCASSTING)DVB      است كه توسط سازمان اروپایی ‌‌ETSI طرح گردیده‌اند. به علاوه، فناوری‌های تلویزیون كابلی و تلفیق فیبر و كابل كواكسیال
‌(‌
HFC ) امكان ارائه سرویس‌های یكطرفه و دوطرفه اینترنتی را روی ساختارهای موجود این شبكه ها فراهم نموده است.
در حال حاضر پیشنهاداتی جهت تركیب شبكه‌های تلویزیونی و تلفن همراه وجود دارد. اصول این تلفیق مبتنی بر ارسال ترافیك
‌Upstream  از طریق شبكه موبایل (‌ GPRS ‌یا  UMTS ) و دریافت ترافیك ‌Downstream با ظرفیت بیشتر از طریق ‌‌DVB یا ‌‌DTTV  است كه البته در اجرا با چالش‌های زیادی روبه‌رو  است. در عمل باید گفت تا زمان پیاده‌سازی سرویس‌های تلویزیونی روی شبكه ‌IP  هنوز راه زیادی باقی مانده است. 



ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه پانزدهم دی 1390 توسط کمیسیون فروغ فریسا
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک  
قالب وبلاگ